امامزادگان عشق

به چه کار آید دل

pelake-shekaste — Fri, 06 Nov 2009 20:42:18 GMT

از مدرسه برگشته و برنگشته، ديدم مسجد محل شلوغ است. رفتم خانه. نهار مي‌خوردم كه آبجي زهرا با چشم‌هاي خيس آمد داخل.- علي! نشستي؟ احمد رو بردن!
- كجا؟
- بهشت زهرا.
هنوز يك ماه نمي‌شد. توي مدرسه بغل دست خودم مي‌نشست. نگذاشتم كسي سر جايش بنشيند. گفته بودم جايش را نگه مي‌دارم تا برگردد.
به بهشت زهرا كه رسيدم، ديدم كفش نپوشيده‌ام. از پايم خون مي‌آمد. با پاي خوني رفتم ثبت نام كردم براي جبهه.

بچه! اين چه وضعشه؟ صبح مي‌ري هنرستان، بعد مي‌ري معلوم نيست كجا كار مي‌كني، شب‏ها هم كه اين حاج ابوالقاسم مقدس رو ول نمي‌كني توي مسجد. تلف مي‌شي پسر جون! مگه من مادرت نيستم؟ پس چرا حرفم رو گوش نمي‌كني؟»
مثل هميشه رفت جلو و پيشاني مادرش را بوسيد: «جونِ عزيز اگه مي‌دونستم از ته دل اين حرف رو مي‌زني، نه هنرستان مي‌رفتم، نه سركار، نه مسجد خاتم. ولي من مي‌دونم فقط از سر دل‏سوزي اين حرف‌ها رو مي‌زني.»
از وقتي امير شهيد شد، ديگر كسي پيشاني مادرش را نبوسيد.

درست وسط ميدان مين رگبار بستند رويم. توي آن جهنم نه مي‌شد رفت، نه مي‌شد دراز كشيد. چند نفري هم شهيد شده بودند و افتاده بودند توي ميدان مين. يك دفعه کسي پايم را گرفت بلند كرد و روي سينه‌اش گذاشت. مجروح بود. گفت :«برو برادر! برو!» شناختمش هماني بود كه به خاطر كم سن و سالي نمي‌گذاشتم جلو بيايد.

ترکش

1-دلم کربلا میخاد

2-.دلم تنگه برات حسین

3- گر عشق نباشد به چه کار آید دل

4-علت این که عکسا نمیاد به خاطر دان شدن آپلود سنترمه فکر کنم از نو همه رو باید آپ کنم پس تا اطلاع ثانوی فقط پست اولو تو صفحه اول میبینید

۵- آهنگ وب رو عوض كردم . اين مداحي و اين عكسا واقعا اشك آدم رو درمياره .

اللهم ارزقنا توفیق الزیارة الحسین علیه السلام ..

6- کساني که لطف کردن و تو نظر خصوصي و عمومي درباره استاد تنها نوشتن خيلي لطف کردن اما بعضي ها ديگه وقتشه که بزرگ شن و گرنه روزگار با تلخي اين واقعيتو حاليشون ميکنه

۷- چهل روز مانده تا محرم

آقا به دادم ميرسی؟

pelake-shekaste — Tue, 27 Oct 2009 13:09:18 GMT

زائری بارانی ام ، آقا به دادم می رسی؟

بی پناهم ، خسته ام ، تنها ، به دادم می رسی؟

گر چه آهو نيستم اما پر از دلتنگی ام

ضامن چشمان آهوها ، به دادم مي رسی؟

از کبوترها که می پرسم نشانم می دهند

گنبد و گلدسته هايت را ، به دادم مي رسی؟

ماهی افتاده بر خاکم ، لبالب تشنگی

پهنه آبی ترين دريا ، به دادم می رسی؟

ماه نورانی شب های سياه عمر من

ماه من ، ای ماه من ، آيا به دادم مي رسی؟

من دخيل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمين دردانه زهرا ، به دادم می رسی؟

باز هم مشهد ، مسافرها ، هياهوی حرم

يک نفر فرياد زد : آقا به دادم می رسی؟

عيدي !

۱. السلام عليك يا ضامن آهو

۲. خيلي فكر كردم واسه ميلاد آقا چي بنويسم ، اما بهتر از اين شعر پيدا نكردم . خيلي دوسش دارم

۳. باز هم مشهد ، مسافرها ، هياهوي حرم ..

با اين شماره مي تونيد صداي زائراي باصفاي آقا رو از كنار ضريح مباركشون بشنويد .

اينم عيدي من به شما ! ۰۵۱۱۲۰۰۳۳۳۴

۴. عيد همگي مبارك . دعا يادتون نره . واسه همه ...

زین اب ایران

pelake-shekaste — Sun, 18 Oct 2009 06:48:18 GMT

همسایه سایه ات به سرم مستدام باد

لطفت همیشه زخم مرا التیام داد

وقتی انیس لحظه ی تنهایی ام توئی

تنها دلیل اینکه من اینجایی ام توئی

هر شب دلم قدم به قدم میکشد مرا

بی اختیار سمت حرم میکشد مرا

با شور شهر فاصله دارم کنار تو

احساس وصل میکند آدم کنار تو

حالی نگفتنی به دلم دست میدهد

در هر نماز مسجد اعظم کنار تو

با زمزم نگاه دمادم هزار شمع

روشن کننند هاجر و مریم کنار تو

تا آسمان خویش مرا با خودت ببر

از آفتاب رد شده شبنم کنار تو

در این حریم، سینه زدن چیز دیگریست

خونین تر است ماه محرم کنار تو

مادر کنار صحن شما تربیت شدیم

داریم افتخار که همشهری ات شدیم

ما با تو در پناه تو آرام می شویم

وقتی که با ملائکه همگام می شویم

بانو! تمام کشور ما خاک زیر پات

مردان شهر نوکرو زنها کنیز هات

زیبا ترین خاطره هامان نگفتنی ست

تصویر صحن خلوت و باران نگفتنی ست

باران میان مرمر آیینه دیدنیست

این صحنه در برابر ایینه دیدنیست

مرغ خیال سمت حریمت پریده است

یعنی به اوج عشق همین جا رسیده است

خوشبخت قوم طایفه، ما مردم قمیم

جاروکشان خواهر خورشید هشتمیم

اعجاز این ضریح که همواره بی حد است

چیزی شبیه پنجره فولاد مشهد است

من روی حرف های خود اصرار میکنم

در مثنوی و در غزل اقرار میکنم

ما در کنار دختر موسی نشسته ایم

عمریست محو او به تماشا نشسته ایم

اینجا کویر داغ و نمک زار شور نیست

ما روبروی پهنه ی دریا نشسته ایم

قم سالهاست با نفسش زنده مانده است

باور کنید پیش مسیحا نشسته ایم

بوی مدینه می وزد از شهر ما،بیا

ما در جوار حضرت زهرا نشسته ایم

**********************

از ما به جز بدی که ندیدی ببخشمان

از دست ما چه ها که کشیدی ببخشمان

من هم دلیل حسرت افلاک می شوم

روزی که زیر پای شما خاک می شوم...

ترکش پست

۱ شعر از سيد حميد برقعي

۲ شرمنده که نيستم سرم شلوغه دعا کنيد تو آزمونام موفق بشم

۳ از نو اين حرفمو ميگم که دلم برا مشهد تنگ شده

۴ هیچ وفت اهل موسیقی گوش دادن نبودم اما دوتا موسیقی هست که هروقت بتونم گوش میدمش و خیلی هم دوست دارمش یکیش اینه که گذاشتم : منم سر گشته و حیرانت ای دوست که کشتکار خوندتش....البته چون خودم الان امکان گوش دادنشو ندارم نمیدونم درست آپلود شده یا نه بعدا که تونستم امتحان میکنمش

۵ میلاد حضرت معصومه روز دخترم هست این روزو به همه دخترا تبریک میگم امیدوارم همیشه فاطمی باشن

۶ دوستایی که اهل قمن مارو هم حتما دعا کنن

به یاد آنکس که مذهب حق یادگار اوست ..

pelake-shekaste — Tue, 13 Oct 2009 15:33:18 GMT

گفت : فقیرم .

گفتند : نیستی .

گفت : فقیرم ، باور کنید .

گفتند : نه ! نیستی .

گفت : شما از حال و روز من خبر ندارید .

و حال و روزش را تعریف کرد . گفت که چقدر دست هایش خالی است و چه سختی هایی که شب و روز تحمل می کند . ولی امام صادق علیه السلام هنوز فقط نگاهش می کردند .

گفتند : فقیر نیستی .

گفت : به خدا قسم که چیزی ندارم .

گفتند : اگر صد دینار به تو بدهم ، حاضری بروی و همه جا بگویی که از ما متنفری ؟! از ما فرزندان محمد صل الله علیه و آله !

گفت : نه ! به خدا قسم نه .

گفتند : هزار دینار ؟!

گفت : نه ! به خدا قسم نه .

گفتند : ده ها هزار ؟!

گفت : نه ! هرگز ! باز دوستتان خواهم داشت .

گفتند : پس چگونه می گویی فقیری وقتی چیزی داری که به این قیمت گزاف هم نمی فروشی ؟!

چگونه می گویی فقیری وقتی کالای عشق به ما در دارایی توست ؟!

pelake-shekaste — Mon, 05 Oct 2009 17:28:18 GMT

هر روز به نام يكى از اهل بيت(ع) حركت خود را آغاز مى كرديم. آن روز هم رمز حركت، به نام آقا امام رضا(ع) بود. منطقه شرهانى رنگ و بوى مشهدالرضا را گرفته بود. يك شهيد كشف شد، اما هيچ مدركى براى شناسايى نداشت. بگره اى همراه شهيد بود كه جمله اى روى آن نوشته شده بود كه پيام آن روز بود: «هر كه شود بيمار رضا، والله شود دلدار خدا». بچه ها آن روز، خود را رو به قبله در پشت پنجره فولاد احساس مى كردند.«اللّهمّ صلّ على علىّ بن موسَى الرّضا المُرتَضى الاما التَقى النَقى و حُجَّتكَ عَلى مَن فَوق الارض وَ مَن تَحتَ الثّرى الصديقُ الشهيد صَلَوة كَثيرة تامّه زاكيه متواصله متواترة مُترادفه كافضل مَا صلّيتَ عَلى احد مِن اوليائك...»

استاد می گفت تمام اعضای بدن از مغز دستور می گیرند اگر ارتباط اعضای بدنم با مغز قطع بشود اعضا هیچ حرکتی نخواهند داشت اگر هم داشته باشند کاملا غیر ارادی ونامنظم خواهد بود حرف استاد که به اینجا رسید یکی از دانشجویان که از بقیه مسن تر بود و همیشه ساکت بلند شد وگفت ببخشید استاد وقتی ترکش توپ سر رفیق منو از زیر چشم هاش برد تا یک دقیقه الله اکبر می گفت

فقط یک تیر بار متنده بود نزدیکی مان همه را زمین گیر کرده بود محسن گفت موا ظبم باش ودوید جلو لوله تیر بار را گرفت و کشید طرف زمین پوست دستش چسبید به لوله داغ تیر بار دود بود وآتش دیگر تیر نمانده بود فقط بوی گوشت کباب شده می آمد

ترکش
1- وقتی میام و میبینم نظری از آشنا نیست دلم براش تنگ میشه کاش هرکس که ایمن متنو میخونه دعاش کنه که عاقبت به خیر شه امیدوارم اونم مارو از دعاش محرو نکنه
2- یه وبلاگ دیگه هم ساخنم که خاطراتو تاملاتمو توش مینویسم اگه وقت کردین یه سر هم اونجا یزنید http://www.borhane-ghate.blogfa.com
3- دلمون بدجور هوای علی ابن موسی الرضا (ع) رو کرده کاش که بطلبن

غروب

pelake-shekaste — Fri, 25 Sep 2009 06:29:18 GMT

عراقي ها خاکريز را گرفته اند ،
دارند تير خلاص مي زنند ،
بايد فرکانس بي سيم را عوض کنم ،
سلام ما را به امام برسانيد ،
بگوييد از ما راضي باشد ،
هر کاري از دستمان بر آمد کرديم.

ترکش

۱ ای راهب کلیسا دیگر نزن به ناقوس خاموش کن صدارا نقاره میزند طوس

۲ هیس فقط به عکس نگا کنید

۳ حال نوشتن و فکر کردن ندارم بعدااااااااااااااااااااا

انصار المهدی(عج) : شهید همت

pelake-shekaste — Mon, 21 Sep 2009 11:40:45 GMT

· برای او دو چیز مهم بود: «امام(ره)» و «شهادت.»

· گفت: «حدود نیم ساعت قبل از شهادت، آمد توی سنگر ما.می‌خواست به بچه‌ها سرکشی کند. شنیده بودم که چند روزی است چیزی نخورده و لحظه‌ای هم نخوابیده است. چهره‌اش این مسأله را نشان می‌داد. خسته و گرفته بود و دیگر رمقی برایش نمانده بود. گفتم بیا چیزی بخور. شنیده‌ام چند روزی است غذایی نخورده‌ای. گفت: نمی‌خورم، خدا رزق دنیا را به روی من بسته است. من دیگر از این دنیا سهمی ندارم.

· بیابان وسیع سرزمین های جنوب قدم های رزمندگان را حس می کند. همّت راه می رود و بیسیم چی از او عقب نمی ماند. همّت هر از چند گاهی به آسمان نگاه می کند. قرص ماه امشب طور دیگریست... حالا دیگر نگاه همّت بیشتر به سمت آسمان است تا به روی زمین... رزمندگان مشغول پیروی اند... آرام و ساکت... قطره اشکی بر گونه همّت می لغزد... بیسیم چی به صورت سردار نگاه می کند... ماه به پشت ابر می رود چرا که رزمندگان در میان دشت وسیع نباید دیده شوند!... ماه از پشت ابر بیرون می آید... چرا که رزمندگان برای عبور از رودخانه نیاز به نور مهتاب دارند!!... بیسیم چی در گوشی می گوید: ماه را ببینید!... امشب ماه هم با ماست!... همّت گریه می کند... نور ماه به اشکی که بر گونه همّت لغزیده می تابد وقطره اشک برق می زند...

· بچه های خط از بی سیم شنیده اند که سردار خیبر برای کمک به سمت خط می آید. همه سراسر از انرژی شده اند و با تمام قوا می جنگند. کمی عقب تر همّت نشسته بر موتور سیکلت به سوی خط می آید.
همه ای طلایه داران... یورشی دوباره باید...
فریاد... مجنون ... جزیره... گلوله و آتش و دود... حمله... طلیعه سعادت... سحر از افق .... برآید... برآید... برآید...

· موتور همّت از روی تپه کوچکی گذشت. ناگهان در چند متری اش گلوله آتشینی فرود آمد. همّت به سمتی پرتاب شد و موتور به سمتی دیگر... دود که فرو نشست چند لکه خون روی زمین مانده بود و آن طرف تر جنازه بی سر محمد ابراهیم همّت ...
همّت جاویدان شد، باآن نگاهش که همیشه به دوردست بود و گویا چیزی می دید که ما نمی بینیم..

· حاج احمد متوسلیان می گفت : من خیال می کردم خود آدم جسوری هستم اما حاج همت پاک روی دست مازده . روز تظاهرات در عربستان اویک سری ازاین تصاویر کوچک برچسبدار حضرت امام را توی جیب دشداشه ی خودش گذاشته بود . هر چند لحظه یکبار کاغذ پشت یکی از آنها را جدامی کرد ودر حالی که برچسب راکف دستش مخفی کرده بود به طرف ماموران پلیس صعودی می رفت دست در گردن آنها می انداخت وبه بهانه معانقه آن عکس راپشت کلاه کاسکت آنها می چسباند ومردم ازاین عمل اوبسیار می خندیدند .

· پرسیدم: «یعنی چه، خانه‌ات عقب ماشینت است.»گفت: «جدی می‌گویم، اگر باور نمی‌كنی بیا ببین.»همراهش رفتم. در عقب ماشین را باز كرد. وسایل مختصری را توی صندوق عقب ماشین چیده بود: سه تا كاسه، سه تابشقاب، سه تا قاشق، یك سفره پلاستیكی كوچك,دو قوطی شیرخشك برای بچه و یك سری خرده ریز دیگر. گفت: «این هم خانه. می‌بینی كه خیلی هم راحت است.»گفتم: «آخه این‌طوری كه نمی‌شود.»گفت: «دنیا را گذاشته‌ام برای دنیادارها، خانه هم باشد برای خانه‌دارها.»

· او فرماندهی مدیر و مدبر بود. قدرت عجیبی در مدیریت داشت، آن هم یک مدیریت سالم در اداره کارها و نیروها. با وجود آنکه به مسائل عاطفی و نیز اصول مدیریت احترام می‌گذاشت و عمل می‌کرد

چند دقیقه بخواب ابراهیم!... از پا می افتی! هفت روزه که نخوابیدی! - من اگه بخوابم اونهایی که اون جلو می جنگند چه کار کنند؟ دکتر سرمی به دست همّت وصل می کند. سردار توان ایستادن ندارد. مدت مدیدی است که چیزی نخورده... همّت از پشت بی سیم با بچه ها صحبت می کند...

ترکش

۱- دیگه خیلی وقت ندارم بیام اگه دیر دیدارتونو ژاسخ دادم عفو بفرمایین

۲-این عکسم از عکسایی که خیلی دوسش دارم یه مدت زیادی تو بک گراند گوشیم جا خوش کرده بود یعنی همون زمانی که با تکنولوژی دوست بودم

۳- هنوز این پست کامل نیست کارگران مشغول کارند

ارادتهم الدنیا فلم یریدها : شهیدهمت( 1)

pelake-shekaste — Wed, 16 Sep 2009 08:04:18 GMT

• در روز ۱۲ فروردین ۱۳۳۴ ه.ش در شهرضایکی ازشهرهای استان اصفهان و در خانواده‌ای مستضعف و متدین به دنیا آمد. در رحم مادر بود که پدر و مارش عازم کربلای معلا و زیارت قبر سالار شهیدان و دیگر شهدای آن دیار شدند و مادر با تنفس شمیم روحبخش کربلا، عطر عاشورایی را به این امانت الهی دمید

• با کار و تلاش فراوان مخارج شخصی خود را برای تحصیل به دست می‌آورد و از این راه به خانواه زحمت‌کش خود کمک قابل توجهی می‌کرد.

• محمد ابراهیم از سن ده سالگی تا لحظه شهادت در تمام فراز و نشیبهای سیاسی و نظامی هرگز نمازش ترک نشد. روزی از یک سفر طولانی و خسته کننده به منزل بازگشت. پس از استراحت مختصر شب فرا رسید. ابراهیم آن شب را با همه خستگیهایش تا پگاه به نماز و نیایش ایستاد

• بینش سیاسی بعد دیگری از شخصیت والای او به شمار می‌رفت. به مسائل لبنان و فلسطین و سایر کشورهای اسلامی زیر سلطه دشمن بسیار می‌اندیشید و آنچنان از اوضاع آنجا مطلع بود که گویی سالیان درازی در آن سامان با دشمنان خدا و رسول(ص) در ستیزه بوده است. او با وجود مشغله فراوان از مطالعه غافل بود و نسبت به مسائل سیاسی روز شناخت وسیعی داشت

• وقتی در سنگرهای نبرد غذای گرم برای شهید همت می‌آوردند، سؤال می کرد، آیا نیروهای خط مقدم و دیگر اعضای همرزمان در سگرها همین غذا را می‌خوردند یا خیر؟ و تا مطمئن نمی‌شد که نیروهای دیگر نیز از همین غذا استفاده می‌کنند، دست به غذا نمی‌زد

• اولین بار او را در کردستان دیدم؛ در کانون مشترک فرهنگی جهاد و سپاه در پاوه. محل کانون در ساختمان کهنه و قدیمی بود؛ با حیاطی خاکی که دور تا دور آن اتاقهایی با در و پنجره چوبی قرار داشت. محل استقرار من و خواهران در اتاق طبقه پایین بود.

• همان روز اول، جلسه‌ای تشکیل شد که من هم در آن شرکت داشتم. در این جلسه بود که برای اولین‌بار با نام و چهره ابراهیم آشنا شدم. البته در آن زمان به «برادر همت» معروف بود. جوانی با قدی متوسط، محاسنی سیاه و بلند، چهره‌ای کشیده و بسیار جدی.

• من گفت: «یک خواهش دارم.» گفتم: «بفرمایید!» گفت: «خواهشم این است که از من نخواهی تا برای خطبه عقد نزد حضرت امام(ره) برویم.» با تعجب پرسیدم: «برای چی؟!» گفت: «به خاطر این‌که من نمی‌توانم وقت مردی را که به یک میلیارد مسلمان تعلق دارد، به خاطر کار شخصی خود تلف کنم. در عوض هر کس دیگری را بگویی، حرفی ندارم.»

• مقيد بود به من ياد دهد لباس ارزان قيمت بپوشم . مي گفتم : چرا ؟ مي گفت : زن من بايد توي همه شان الگو باشد . مواظب باش لباسي نپوشي كه از بدترين لباس اينجا بهتر باشد . خيلي از خانه هاي آن جا فرش داشتند ما نداشتيم . تلويزيون داشتند ما نداشتيم . وسايل رفاهي داشتند ما نداشتيم

• اگر مي خواهي ازت زاضي باشم سعي كن با آنهايي نشست و برخاست كني كه مشكل دارند.

• یکی از دوستان حاجی گفت که دو تا اتاق خالی در طبقه دوم خانه‌اش دارد و ما می‌توانیم در آن‌جا ساکن شویم. دو اتاق تودرتو بود. وقتی وارد شدم، فهمیدم که پیش از ورود ما مرغداری صاحبخانه بوده است. با همه این حرفها، بهتر از هیچی بود.

• هیچ وقت از خودش تعریف نمی‌کرد. در مسایل مربوط به جنگ و جبهه، همیشه بسیجی‌ها را مهمترین عامل می‌دانست و خودش را در مقابل آنها هیچ می‌انگاشت و به حساب نمی‌آورد.

• حاج همت دفترچه کوچکی داشت که در آن چیزهای مختلفی نوشته بود. یک قسمت این دفتر، مخصوص نام دوستان شهید او بود. اسم شخص را نوشته بود و در مقابلش هم، منطقه عملیاتی که در آن شهید شده بود.یکی، دو ماه قبل از شهادت او، در اسلام‌آباد این دفترچه را دیدم، نام سیزده نفر در آن نوشته و جای نفر چهاردهم، یک خط تیره کشیده شده بود.
پرسیدم: «این چهاردهمی کیه؟ چرا ننوشته‌ای؟» گفت: «این را دیگر تو باید دعا کنی.»
فهمیدم که این‌جای خالی را برای نام خودش در نظر گرفته و دیر یا زود او نیز به دوستان شهیدش ملحق خواهد شد.
آن روز فهمیدم که خود را آماده شهادت کرده است.

ترکش

1- چون دیدم خیلی از دوستا عشق شهید همتن و میخان بدونن چندتا نکته از ایشون داشتم گفتم بزارم
2- چون آقا گفتن از مسائل اجتمکاعی سیاسی هم بنویسن و بگین (تو دیدار شاعرا) منم هم تصمیم گرفتیم این کارو کنیم هرچند در حد چند خط کوتاه
3- سیاست امروز : این اغتشاشاتی که امروز دیدم قسمت عمدش ناشی از اغتشاشا ذهنی افراده که منتهی شده به اغتشاش اجتماعی این اغتشاش ذهنی خودش ناشی از التغاطیه که تو افکار این افراد وجود داره این افراد غالبا مبانی ناب اسلامی ندارن و بیشترشون سابقه کمونیستس مارکسیتی یا منافقین (اسلام + مارکسیست) تو کارنامشون دارن تو پستای بعدی به اثبات این مدعای خودم میپردازم
4- دوست داشتم اگه قرار بود عروسک باشم پینوکیو باشم چون یه روزی آدم شد کاش هیچ کس تو دنیا عروسک نبود اگه عروسک بود کاش پینوکیو بود
5- هرروز اذانو که میزنن چرخشو با آب زرشکاش حول میده تا ببره مرکز شهر برا کاسبی شب قدری هم دیدمش تو میدون شهر سیاه پوشیده برا امام متقین . چقدر دوست داشتم اونم یه شب با خانوادش افطار کنه
6- این عکسم خیلی دوست دارم اون زمانی که گوشی داشتم یه مدت زیادی دسکتاپ گوشیم بود

هو الذی فی السماه اله و فی الارض الله

pelake-shekaste — Wed, 09 Sep 2009 08:19:18 GMT

· چند روز خیلی فکر کردم از چی بنویسم که به علی بیاد یا از کجای علی (ع)بنویسم یا از چی بنویسم که علی(ع) باهاش بخنده و گریه کنه دیدم اون زهراست که علی (ع)هم با خندش میخنده با گریش گریه میکنه یاد حرف استادم افتادم که میگفت قدر واقعی زهراست که زندگی کوتاهش از هزار ماه بهتره و با فضیلت تره

· بعضی وقتا انقد خسته میشم که وقتی با دوچرخه دارم تو خیابون دور میزنم و میدونم که یه ماشین داره از عقب میاد از جلوش کنار نمیرم تا بزنه بهم تا راحت شم اخه خسته شدم چقدرم احمق شدم من

· آقا حسن زاده گفته بود به هرچی دلبستم شکستی تا بفهمم فقط باید به تو دل ببندم تو این یکی دوساله به هرچی دلبستم از چه جماد چه جون دار شکست اما حالا واقعا جز خونوادم به چیزی دلبسته نیستم فرقی نمیکنه باشه یا نباشه هرچند خیلی هاشون دوست دارم اما باید گذاشتو گذشت

· سبحانک یا لا اله الا انت الغوث الغوث خلصنا من نار یا رب یاد زکر یونسیه میفتم لا اله الا انت سبحانک انی کنت من ظالمین

· همه میخان از آتیش خلاص شن اما منه دیونه دوست دارم تو آتیشش باشم هرچه از دوست رسد نیکوست میخام تو آتیشم داد بزنم خدایا دوست دارم خیلی فکر کردم که تو آیشم میتونم داد بزنم اینو بگم یا نه

· یا رازق طفل الصغیر یا راحم شیخ الکبیر یا جابرالعظم الکثیر دست خودم نیست که یاد کربلا میافتم .........دلتنگ اذان حرم دوستم

· قبلا با کلید

بعدا با یا مفتح الابواب.

دیروز با یا فتاح

حالا چند وقت است با اسم یک زن

در را باز میکنم

زهره یا زهرا

چه فرق میکند

هو الذی فی السماه اله و فی الارض الله

در آسمان زهره ای

در زمین زهرا

در قلب من هر دو

· دیشب شب حضرت عباس بود تو این چند سال یادم نمیاد که شب قدر روضه عباس شنیده باشم ولی دیشب هرجا رفتم روضه عباس بود نمیدونم شاید شب اول قدرو به باب الحوائج دادن تا راحت تر حوائجو بدن

· کلی وقته رو به رو در ورودی هئیت میشینم به در خیره میشم هر کس که میاد به چهرش نگا میکنم تا شاید نگاهم به آقا بیافته مخصوصا روزایی که روضه عباس هست اما کور بشه این چشمی که آقاشو نمیشناسه

· قبلا چه آدم محجوبی بودم وقتی دعا میکردم دعام از عجل لولیک الفرج اون ورتر نمیرفت چون خجالت میکشیدم جز عجل لولیک الفرج چیزی بخام اما حالا نه راستی شما هم دعا کنید برا مریضا برا جونای مجرد خودمو نمیگما اگه خاستین منو بگین بگین پاکش کن بعدش زود خاکش کن تا دوباره گند نزده

· به هرکدوم از این بچه های کوچیک که میبینم میگم گناه خیلی بده میگم خدا میبخشه اما شرمش هیچ وقت نمیره بعضی وقتا که به گناهام فکر میکنم موجی میشم .......شاید جنگش تموم شده باشه اما موجش هنوز هست

· تو داستان دا وقتی زینب خانم موند تو جنت آباد وقتی عراقیا شهر محاصره کردن چقد ناراحت شدم اما وقتی شنیدم شهید شده یه کمی خوشحال شدم نمیدونم چرا

· من عشق و عف ثم مات مات شهیدا یعنی خدا حساب این دوره زمونه رم کرده خیلی دخترارو دیدم که تو این زمونه عاشق پسر شدن اما یا نگفتن و به عشقشون نرسیدن و به این خاطر به خدا بدبین شدن یا اظهار عشق کردن و با بی توجهی پسر مواجه شدن و کج رفتن راهو خیلی پسرارو دیدم که به خاطر عشق نافرجامشون خیلی کارای ابلهانه کردن اما کاش عفت به خرج میدادن عشقشونو تو سینشون نگه میداشتن تا مثل شهیدا محشور میشدن

· از اوایل ماه رمضون روزمو با صدای نقاره خونه امام رضا افطار کردم وقتی آدم به گنبد و بارگاه آقا نگاه میکنه میگه یعنی برا یه نفرم جا نداشتین ، بیچاره منم که یار هم به حالم نظر نکرد ، دلللللللللللللللللللللم تنگتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتته همین میخای باور کن میخای نکن

ترکش

۱- همیشه میگفتم یه جور بنویسم به هم مربوط باشه همه بفهمن اما اینبار یه طور نوشتم که کسی نفهمه

۲- یه دقیقه قبل از اذان مغرب کانال یک حرمو نشون میده و صدای نقاره

۳- همینطوری این عکس به دلم نشست

۴-شبا قدر سخنرانی شیخ اسماعیل دولابی رو ببینید کسی بود که بی سواد بود اما علمشو از اهل بیت گرفته کانال دو ساعت ۹

ندارم دست از دامن بجز در خاک

pelake-shekaste — Fri, 04 Sep 2009 06:26:18 GMT

· رفت ثبت نام. گفتند سن‌ات قانوني نيست. شناسنامه‌اش را دست‌كاري كرد. گفتند رضايت‌نامه از پدر. رفت دست به دامن يك حمال شد كه پاي رضايت‌نامه را انگشت بزند. بيست تومان هم برايش خرج برداشت. بعدها فكر مي‌كرد چرا خودش زير رضايت‌نامه را انگشت نزده بود؟

· پدر و مادرم مي‌گفتند بچه‌اي و نمي‌گذاشتند بروم جبهه. يك روز كه شنيدم بسيج اعزام نيرو دارد؛ لباسهاي صغري خواهرم را روي لباسم پوشيدم و سطل آب را برداشتم و به بهانه آوردن آب از چشمه زدم بيرون. پدرم كه گوسفندها را از صحرا مي‌آورد، داد زد:«صغري كجا؟» براي اينكه نفهمد سيف‌الله هستم، سطل آب را بلند كردم كه يعني مي‌روم آب بياورم. خلاصه رفتم و از جبهه لباس‌ها را با يك نامه پست كردم. يكبار پدرم آمده بود و از شهر تلفن كرده بود. از پشت تلفن گفت: «اي بني صدر! واي به حالت. مگر دستم بهت نرسه!»

· با كلي دوز و كلك از خانه فرار كردم و رفتم پايگاه بسيج. گفتند اول يك رژه در شهر مي‌رويم بعد اعزام. از ترس پدر و مادرم رژه نرفتم و پشت يك عكس بزرگ از امام پنهان شدم. موقع حركت هم پرده ماشين را كشيدم تا آن‌ها متوجه من نشوند. بعداً كه از جبهه تماس گرفتم پدرم گفت: «خاك بر سرت! برات آجيل و ميوه آورده بوديم»..

ترکش

۱-دوتا بیتشو حذف کردم

مرا میبینی و هردم زیادت میکنی دردم

ترا میبینم و میلم زیادت میشود هر دم

به سامانم نمیپرسی نمیدانم چه سر داری

به درمانم نمیکوشی نمیدانی مگر دردم

نه راهست این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

گذاری آرو بازم پرس تا خاک رهت گردم

ندارم دست از دامن بجز در خاک و آندم هم

که بر خاکم روان گردی بگیردت دامنت گردم

فرورفت از غم عشقت دمم دم میدمی تا کی

درمار از من بر آوردی نمیگویی بر آوردم

تو خوش میباش با حافظ برو گو خصم جان میده

چو گرمی از تو بینم چه باک از خصم دم سردم